„Serce, Serduszko” opowieść o wolności, przyjaźni i wierze w marzenia.

PRZEDSTAWIAJĄ FILM
Jana Jakuba Kolskiego
SERCE, SERDUSZKO

PREMIERA KINOWA 21 LISTOPADA 2014

SYNOPSIS

„Serce, Serduszko”, nowy film Jana Jakuba Kolskiego, to opowieść o wolności, przyjaźni i wierze
w marzenia.

Maszeńka marzy o karierze primabaleriny. Pewnego dnia ucieka z domu dziecka, a w ślad za nią rusza Kordula, jej ekscentryczna opiekunka i miłośniczka tatuaży. Razem przemierzają całą Polskę od Bieszczad aż do Gdańska, by zdążyć na egzamin do szkoły baletowej. Ścigane listem gończym przez policję, napotykają na swojej drodze mnóstwo dziwnych postaci, które pomagają dziewczynce spełnić marzenia. Maszeńki szuka też jej ojciec, który musi na nowo odnaleźć drogę do serca córki i odmienić swoje życie.O FILMIE

OD REŻYSERA

„Serce, Serduszko” jest projektem świetlistym, jasnym, nasyconym ciepłem i poczuciem humoru. Wierzę, że na ten film przyjdzie do kina cała rodzina: dziadkowie, rodzice, dzieci. Lubię przemawiać z ekranu przez bohaterów dziecięcych – bez minoderii i puszczania oka, bo to się nie opłaci. Dziecko z filmu przemówi do dziecka w kinie tylko wtedy, kiedy głos z ekranu zabrzmi szczerze i naturalnie. To pewne.

ŻYSERA
OBSADA

MASZEŃKA Marysia Blandzi
KORDULA Julia Kijowska
MIREK Marcin Dorociński
BASIEŃKA Gabriela Muskała
KSIĄDZ PIETRYGA Borys Szyc
MADAME LISIECKA Maja Komorowska
DROSELMAJER Franciszek Pieczka
DYREKTORKA Lidia Bogaczówna
SIERŻANT MAJOR Wiesław Cichy

BOHATEROWIE

Maszeńka (Marysia Blandzi)
Twarda, bezczelna i urokliwa dziesięciolatka, która bierze na swoje barki więcej niż jej rówieśnicy. Po śmierci matki trafia do domu dziecka. Mimo to zachowuje siłę i niezłomnie ćwiczy, by zdać egzamin do szkoły baletowej. Specjalistka od szantażu emocjonalnego. Czyta Prousta, rysuje filmy animowane, śpiewa i wszędzie, gdzie można, tańczy.

Kordula (Julia Kijowska)
Wykształcona, niepokorna, uparta. Wielbicielka mocnych papierosów
i tatuaży. Kilka zrobiła sobie sama. Wcześniej nigdzie dłużej nie zagrzała miejsca. Klnie jak szewc, bywa wulgarna, ale kiedy nikt nie widzi, zdarza jej się płakać. Czyta „Kubusia Puchatka”.

Mirek (Marcin Dorociński)
Ojciec Maszeńki, inżynier – budowniczy mostów. Od śmierci żony nie potrafi sobie ułożyć życia. Większość dnia spędza w barze, noce
w garażu, w zdezelowanym Mercedesie w towarzystwie kur albo na policyjnym dołku. Czasem wyje z wilkami do księżyca.

Basieńka (Gabriela Muskała)
Miejscowy lekarz weterynarii. Nie zadaje zbędnych pytań i podwozi bohaterki tam, gdzie chcą. Opiekuje się psami, kotami, krowami, pustelnikami i uciekinierkami. Rozmawia przez telefon w trakcie prowadzenia samochodu. Z racji zawodu nie jada swoich pacjentów.

Ksiądz Pietryga (Borys Szyc)
Uprawia kolarstwo górskie i wskakiwanie do jadących pociągów. Podobnie jak Kordula jest fanem tatuaży – preferuje motywy liturgiczne. Prowadzi videoblog i głosi kazania w rytmie hip-hopu. W wolnym czasie wypycha zwierzęta na strychu.
AKTORZY

Julia Kijowska (1981)
W roku 2005 ukończyła Akademię Teatralną w Warszawie. W ostatnich latach zasłynęła rolami u Wojciecha Smarzowskiego – „Drogówka” i „Pod Mocnym Aniołem”, a także filmie Sławomira Fabickiego pt. „Miłość”. Popularność przyniósł jej też, dostrzeżony również za granicą, serial Magdaleny Łazarkiewicz pt. „Głęboka woda”. W dorobku aktorki znajdują się też takie projekty filmowe, jak „0_1_0” (2008) Piotra Łazarkiewicza, „Boisko bezdomnych” (2008) Kasi Adamik, a także nominowane do Oscara „W ciemności” (2011) Agnieszki Holland. W 2006 roku wstąpiła do zespołu aktorskiego Teatru Dramatycznego w Warszawie. Kijowska jest laureatką między innymi Feliksa Warszawskiego (2007) oraz nagrody na VII Festiwalu Dramaturgii Współczesnej „Rzeczywistość przedstawiona” za rolę Uny w spektaklu „Blackbird”; na XXIII Festiwalu Szkół Teatralnych w Łodzi za rolę Matki w dyplomie „Ślub” (2005). Z kolei w 2009 roku dostała nagrody za role w słuchowiskach „Walizka” i „Woyzeck” na IX Festiwalu Teatru Polskiego Radia i Teatru Telewizji Polskiej „Dwa Teatry” w Sopocie.

Wybrana filmografia:
2014 – „Pod Mocnym Aniołem”
2013 – „Drogówka”
2012 – „7 dni”, Miłość
2011 – „Głęboka woda (serial tv), „W ciemności”
2010 – „Hotel 52” (serial tv), „Lincz”, „Ojciec Mateusz” (serial tv), „Wenecja” 2008 – „0_1_0”, „Boisko bezdomnych”
2006 – „Podróż”, „Rodzina zastępcza” (serial tv)
2005 – „Egzamin z życia” (serial tv)

Marcin Dorociński (1973)
Ukończył warszawską PWST w roku 1997. Członek zespołu teatralnego Teatru Dramatycznego w Warszawie. Jego filmowa kariera rozpoczęła się od wielkiego sukcesu obrazu pod tytułem „Pitbull” (2005) Patryka Vegi, w którym Dorociński stworzył jedną ze swoich najbardziej rozpoznawalnych i brawurowych kreacji, czyli policjanta wydziału zabójstw „Despero”. Talent aktora dostrzegł też sam Juliusz Machulski powierzając mu role w filmach „Vinci” (2004) i „Kilerów 2-óch” (1999). Kolejny, wręcz spektakularny, sukces to udział w debiutanckim obrazie Borysa Lankosza pt. „Rewers”, zwycięzcy Festiwalu Filmowego w Gdyni w roku 2009. Doskonała, niemal pastiszowa rola. Marcin Dorociński stworzył też niezwykle wiarygodne i sugestywne portrety swoich bohaterów, chociażby w „Boisku bezdomnych” (2008) Kasi Adamik, debiucie Bartka Konopki „Lęk wysokości” (2012) i wreszcie w „Róży” (2012) Wojciecha Smarzowskiego, u którego pojawił się też w filmach „Drogówka” (2013) i „Pod Mocnym Aniołem” (2104)

Dorociński jest laureatem między innymi nagród za pierwszoplanowe role na Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni – „Ogród Luizy” 2007, „Rewers” 2009 i „Róża” 2011. Został również wyróżniony nagrodą im. Zbyszka Cybulskiego dla najlepszego młodego aktora polskiego w 2005 r., a także nagrodą Jantar 2005 za najlepszą rolę męską na Festiwalu Debiutów Filmowych „Młodzi i Film” w Koszalinie za film „Pitbull”.

Wybrana filmografia:
2013 – „Drogówka”
2012 – „Miłość”, „Obława”
2011 – „Głęboka woda” (serial tv), „Jesteś Bogiem”, „Lęk wysokości”, „Róża”
2009 – „Idealny facet dla mojej dziewczyny”, Miłość na wybiegu, Naznaczony (serial tv), „Rewers”, „Tancerze” (serial tv)
2008 – „Boisko bezdomnych”, „Ogród Luizy”
2006 – „Wszyscy jesteśmy Chrystusami”
2005 – „Pitbull”, „Barbórka”
2004 – „Vinci”
2003 – „Show”
1999 – „Kiler-ów 2-óch”

Borys Szyc (1978)
Trwającą nieprzerwanie popularność aktorowi przyniósł sensacyjny serial „Oficer” Macieja Dejczera oraz jego dwa kolejne sezony. W kinie Szyc został zauważony dzięki udziałowi w filmie Konrada Niewolskiego pt. „Symetria” (2003), za który otrzymał Nagrodę im. Zbyszka Cybulskiego (Nagroda Publiczności). Rok później Julisz Machulski powierzył mu główną rolę obok Roberta Więckiewicza w filmie „Vinci”. Z kolei potrójną kreację aktor zaliczył w polskim horrorze pt. „Hiena” Grzegorza Lewandwoskiego. Pojawił sie też w „Chaosie”, debiucie Xawerego Żuławskiego. W 2009 roku znów stanął na planie u Żuławskiego, w ekranizacji wydawałoby się nie do sfilmowania „Wojny polsko-ruskiej” pióra Doroty Masłowkiej. Rola „Silnego” przyniosła aktorowi Nagrodę Polskiej Akademii Filmowej „Orła” oraz Nagrodę za pierwszoplanową rolę męską na festiwalu filmowym w Gdyni. Z kolei kreacja w dramacie Rafaela Lewandowskiego „Kret” dała Szycowi Nagrodę za rolę męską MFF w Montrealu.

Wybrana filmografia:
2014 – „Dżej Dżej”
2013 – „Tajemnica Westerplatte
2011 – „1920. Bitwa Warszawska”
2011 – „Sztos 2”
2010 – „Kret”, “Śluby panieńskie”
2009 – „Wojna polsko-ruska”, „Enen”
2008 – „Lejdis”
2007 – „Testosteron”
2006 – „Hiena”, „Południe – północ”
2005 – „Chaos”
2004 – „Vinci”
2003 – „Symetria”

Gabriela Muskała (1969)
Aktorka filmowa i teatralna, dramatopisarka – pod pseudonimem Amanita Muskaria. W 1994 ukończyła łódzką Szkołę Filmową. Popularność wśród widzów przyniosła jej rola Ewy w serialu TVP „Londyńczycy”, za którą była nominowana do nagrody „Outstanding Actress” na Festiwalu TV Fest w Monte Carlo. Za występ w filmie Grega Zglińskiego pod tytułem „Wymyk” została nagrodzona Nagrodą za drugoplanową rolę kobiecą na Festiwalu Filmowym w Gdyni, w 2011 roku. Rok później Muskała zagrała w pełnometrażowym debiucie Anny Wieczur-Bluszcz „Być jak Kazimierz Deyna”, co przyniosło jej Nagrodę za rolę kobiecą podczas Koszalińskiego Festiwalu Debiutów Filmowych „Młodzi i Film”.
Gabriela Muskała ma na swoim koncie także główne role w filmach: „Królowa Aniołów”, „Aria Diva” (krótki metraż), „Podróż” (krótki metraż), „Krzysztof” (krótki metraż) oraz w nagrodzonym na Festiwalu w Wenecji francuskojęzycznym filmie „Cała zima bez ognia” w reżyserii Grega Zglińskiego. Aktorka jest też aktywna na deskach teatru. Na scenie zagrała m.in. w przedstawieniach Mariusza Grzegorzka (tytułowa Agnes od Boga, Laura w Szklanej menażerii), Barbary Sass (Irina w Trzech siostrach, tytułowa Marilyn Mongoł), Marka Fiedora (Podsiekalnikowa w Samobójcy), Łukasza Kosa (Żona w Koronacji). Jej sztuki (Podróż do Buenos Aires i Daily Soup) pisane wraz z siostrą Moniką pod pseudonimem Amanita Muskaria zostały przetłumaczone m.in na angielski, niemiecki i włoski i od wielu lat grane są z powodzeniem w teatrach w Łodzi i w Warszawie.

Wybrana filmografia:
2013 – „Chce się żyć”
2013 – „Głęboka woda. Sezon 2”
2012 – „Być jak Kazimierz Deyna”
2011 – „Paradoks”, „Wymyk”
2010 – „Nie ten człowiek”
2009 – „Janosik. Prawdziwa historia”, „Londyńczycy. Sezon 2”, „Zero”
1999 – „Królowa aniołów”
1993 – „Rozmowa z człowiekiem z szafy”

Franciszek Pieczka (1928)
Jeden z najwybitniejszych, a zarazem najpopularniejszych polskich aktorów filmowych i teatralnych. Urodził się w Godowie na ziemi wodzisławskiej, wychował na Śląsku w rodzinie o tradycjach górniczych. W roku 1954 ukończył warszawską PWST. Prawdziwy sukces i rozpoznawalność, tuż na początku zawodowej kariery, przyniósł Pieczce serial „Czterej pancerni i pies” w którym wcielił się brawurowo w rolę Gustlika, jednego z tytułowych czołgistów. W roku 1967 na ekrany wszedł obraz pt. „Żywot Mateusza” Witolda Leszczyńskiego z Franciszkiem Pieczką w roli głównej, który przyniósł mu nagrodę „Srebrnego Hugo” na Między narodowym Festiwalu w Chicago. Później grał u takich reżyserów, jak Andrzej Wajda, który zaprosił go współpracy przy produkcjach: „Wesele”, i „Ziemia obiecana”, Jerzy Kawalerowicz u którego wystąpił w głośnej „Austerii”, a wcześniej też w „Matce Joannie od aniołów” i „Quo Vadis” z 2001 roku. Pojawił się też w drugiej odsłonie śląskiej epopei Kazimierza Kutza pt. „Perła w koronie”. Do kanonów przeszła też kreacja Sienkiewiczowskiego starego Kiemlicza w ekranizacji „Potopu” Jerzego Hoffamana. W latach 90. na drodze aktora stanął reżyser Jan Jakub Kolski, który powierzył mu główną rolę, Mateusza Szewczyka, w „Pogrzebie kartofla”. W 1993 na ekrany wszedł tymczasem film tegoż Kolskiego, gdzie Pieczka zagrał chyba najbardziej dziś kojarzoną, po Gustliku, postać czyli „Jańcio Wodnik”. Rola ta przyniosła aktorowi nagrody, miedzy innymi na festiwalach w Gdyni i Moskwie. U Kolskiego zagrał potem jeszcze w „Cudownym miejscu”, „Szabli od komendanta”, „Grającym z talerza”, „Historii kina w Popielawach”, „Jasminum”. Aktualnie osiemdziesięciosześcioletni dziś aktor gra w jednym z najpopularniejszych rodzimych seriali – „Ranczu”. Jest też członkiem zespołu Teatru Powszechnego w Warszawie.

Wybrana filmografia:
2014 – „Ranczo”
2006 – „Jasminum”
2001 – „Quo Vadis”, „Requiem”
1998 – „Historia kina w Popielawach”
1995 – „Szabla od komendanta”, „Grający z talerza”, „Cudowne miejsce”,
1993 – „Jancio Wodnik”
1992 – „Pograbek”
1990 – „Pogrzeb kartofla”
1985 – „Dziewczęta z Nowolipek”, „Siekierezada”
1982 – „Austeria”, „Blisko coraz bliżej”, „Matka Królów”
1981 – „Konopielka”
1979 – „Placówka”
1976 – „Blizna”
1973 – „Potop”
1972 – „Chłopi”, „Wesele”
1971 – „Perła w koronie”
1967 – „Żywot Mateusza”
1966 – „Czterej pancerni i pies”

Maja Komorowska – ur. 1937
Uznana aktorka teatralna i filmowa, pedagog. Absolwentka krakowskiej PWST (1960). W kinie pojawiła się w „Życiu wewnętrznym” (1970) Krzysztofa Zanussiego, z kinem którego jest przede wszystkim kojarzona. Rok później zagrała w filmie Tadeusza Konwickiego pod tytułem „Jak daleko stąd, jak blisko”, a w 1972 u samego Andrzeja Wajdy w „Weselu”, jako Rachel. Z Wajdą współpracowała jeszcze przy „Pannach z Wilka”, „Człowieku z żelaza” i „Katyniu” Komorowska ponownie spotkała się z Krzysztofem Zanussim przy filmie „Bilans kwartalny” (1974), a potem w „Spirali” (1978) wspólnie z Janem Nowickim. Kolejne filmu teamu Zanussi/Komorowska, to między innymi „Kontrakt” (1980), „Rok spokojnego słońca” (1984) u boku znanego dziś z serial “The Walking Dead” Scotta Wilsona, „Stan posiadania” (1989) czy „Cwał” z roku 1995 – Nagroda aktorska na FFF w Toronto. Ważny w jej filmowym dorobku był też występ w słynnym „Dekalogu” (1988) Krzysztofa Kieślowskiego. Obecnie aktorka warszawskiego Teatru Powszechnego.

Wybrana filmografia:
2009 – „Popiełuszko. Wolność jest w nas”, „Rewizyta”
2007 – „Katyń”
2000 – „Wyrok na Franciszka Kłosa”
1995 – „Cwał”
1991 – „Panny i wdowy”
1989 – „Lawa”, „Stan posiadania”
1988 – „Dekalog”
1984 – „Rok spokojnego słońca”
1981 – „Człowiek z żelaza”
1980 – „Kontrakt”
1979 – „Panny z Wilka”
1978 – „Spirala”
1974 – „Bilans kwartalny”
1972 – „Ocalenie”, „Wesele”
1970 – „Życie rodzinne”

TWÓRCY

Jan Jakub Kolski (1956) (reżyseria, scenariusz)
Reżyser, scenarzysta, operator, pisarz, wykładowca na Wydziale Reżyserii PWSFTViT w Łodzi. Absolwent Wydziału Operatorskiego PWSFTViT w Łodzi, którą ukończył w roku 1985. Zadebiutował w 1990 roku filmem „Pogrzeb kartofla”. Dwa lata potem zrealizował „Pograbka”, który przyniósł mu nagrody na wielu festiwalach, w tym FPFF w Gdyni. Jednym z najgłośniejszych tytułów w filmografii reżysera jest natomiast „Jańcio Wodnik” (1993) z mistrzowską, tytułową rolą Franciszka Pieczki – kolejna nagroda w Gdyni, roli. Film otrzymał ponadto laury na festiwalach w Łagowie, Moskwie, Cottbus, Bratysławie i Swietłogrsku. Już rok później Kolski realizuje „Cudowne miejsce”, a potem „Grającego z talerza” (1995), „Szablę od komendanta” (1995), uciekającą się do autobiograficznych wątków „Historię kina w Popielawach” (1998), „Daleko od okna” (2000), „Pornografię” (2002), aż do „Jasminum” (2006) z niezapomnianym występem Janusza Gajosa. Po trzech latach przerwy Kolski przypomina o sobie filmem „Afonia i pszczoły”, w którym obok malowniczej miłosnej historii nie zabrakło widowiskowych scen walki, a nawet akcji. W 2010 roku reżyser zrealizował swój najbardziej rozbudowany, w kontekście realizacyjnym, obraz pod tytułem „Wenecja”, na motywach trzech opowiadań autorstwa Włodzimierza Odojewskiego: „Cyrk przyjechał, cyrk odjechał”, „Koń pułkownika” oraz „Sezon w Wenecji. Ostatnim filmem Kolskiego jest „Zabić bobra” z nagrodzonym na festiwalu w Karlowych Warach, za kreację w tym projekcie, Erykiem Lubosem.
Filmy Kolskiego zdobyły ponad sto nagród na festiwalach filmowych w Polsce i na świecie, jego utwory pokazywane były na licznych międzynarodowych festiwalach filmowych (m.in. w Cannes, Berlinie, Wenecji, Tokio – 1995 roku „Grający z talerza” został zdobywcą Nagrody Specjalnej Jury)

Wybrana filmografia:
2012 – „Zabić bobra”
2010 – „Wenecja”
2009 – „Afonia i Pszczoły”
2005 – „Jasminum”
2003 – „Pornografia”
2000 – „Daleko od okna”
1998 – „Historia kina w Popielawach”
1995 – „Szabla od komendanta”
1995 – „Grający z talerza”
1994 – „Cudowne miejsce”
1993 – „Jancio Wodnik”
1993 – „Magneto”
1992 – „Pograbek”
1990 – „Pogrzeb kartofla”

Piotr Lenar (zdjęcia):
Operator filmowy. Studia na Wydziale Operatorskim PWSFTiTv w Łodzi ukończył 1987. W latach 90. wyjechał do Niemiec, gdzie mieszka i pracuje w zawodzie. Autor zdjęć do większości filmów Jana Jakuba Kolskiego. Współpracowali razem przy „Pograbku” (1992), „Magneto” (1993), „Jańcio Wodniku” (1993), „Cudownym miejscu” (1994), „Szabli od komendanta” (1995) czy „Grającym z talerza” (1995). W 2010 roku stanął za kamerą na planie filmu „Milion dolarów” Janusza Kondratiuka. W ostatnich latach pracował również przy popularnych serialach: „Kryminlani”, „Magda M”, „PittBull”, „Twarzą w twarz”.

Dariusz Górniok (muzyka):
Kompozytor. Autor muzyki między innymi, obok Michała Lorenca i Bartłomieja Gliniaka, do kolejnej części serialu „Oficer” pod tytułem „Oficerowie”. W kinie zadebiutował oprawą muzyczna do „Afonii i pszczoły” (2009) Jana Jakuba Kolskiego. Rok później napisał muzykę do kolejnego filmu Jana Jakuba Kolskiego pt. „Wenecja”. Z Kolskim spotkał się też przy realizacji obrazu „Zabić bobra” w 2012 roku.

STUDIO FILMOWE TRAMWAY (produkcja):
Studio filmowe TRAMWAY to niezależna firma producencka powstała w 2004 roku. Założycielem i producentem jest Wiesław Łysakowski, absolwent Wydziału Radia i Telewizji Uniwersytetu Śląskiego. Studio Tramway wyprodukowało m.in, takie filmy fabularne jak „Prosta historia o miłości“ w reż. Arkadiusza Jakubika czy „Zabić bobra“ w reż. Jana Jakuba Kolskiego.
Ostatni film studia – „Chce się żyć” w reżyserii Macieja Pieprzycy – zdobył między innymi Grand Prix, Nagrodę Publiczności oraz Nagrodę Jury Ekumenicznego na MFF w Montrealu. Jest też zdobywcą Srebrnych Lwów i Nagrody Publiczności Festiwalu Filmowego w Gdyni (2013), a także Polskiej Nagrody Filmowej „Orzeł” w kategorii Najlepszy Scenariusz (Maciej Pieprzyca), Najlepsza Pierwszoplanowa Rola Męska (Dawid Ogrodnik) Najlepsza Drugoplanowa Rola Męska (Arkadiusz Jakubik), Najlepsza Drugoplanowa Rola Żeńska (Anna Nehrebecka).

O FILMIE

REŻYSERIA I SCENARIUSZ Jan Jakub Kolski

ZDJĘCIA Piotr Lenar
PRODUCENT Wiesław Łysakowski
PRODUKCJA STUDIO FILMOWE TRAMWAY
KOPRODUKCJA Robert Kijak (Agora S.A.)
Stanisław Tyczyński (Alvernia Studios)
Marek Gabryjelski (Alvernia Studios)
Leszek Iwaniuk (Alvernia Studios)
Piotr Miklaszewski (Alvernia Studios)
Monika Laske (Fundacja Sztuki Filmowej Ingenium)
Magdalena Kubicka-Sak (Orange Polska)
Tadeusz Wesołowski (TW Investments)
Miasto Łódź
MUZYKA Dariusz Górniok
DŹWIĘK Piotr Domaradzki, Barbara Domaradzka
SCENOGRAFIA Joanna Macha
KOSTIUMY Małgorzata Zacharska
CHARAKTERYZACJA Izabela Andrys
KIEROWNIK PRODUKCJI Marek Bączyk
MONTAŻ Piotr Kolski
GATUNEK film familijny

CZAS TRWANIA 116 min

Serce.serduszko9_fot.Fot. Aleksandra Michael_SF Tramway_NEXT FILM-011-2014-11-03 _ 01_08_16-80

Serce.serduszko10_fot.Fot. Aleksandra Michael_SF Tramway_NEXT FILM-001-2014-11-03 _ 01_08_16-80

Serce.serduszko11_fot.Fot. Aleksandra Michael_SF Tramway_NEXT FILM-002-2014-11-03 _ 01_08_16-80

Serce.serduszko1_fot.Fot. Aleksandra Michael_SF Tramway_NEXT FILM-003-2014-11-03 _ 01_08_16-80

Serce.serduszko2_fot.Fot. Aleksandra Michael_SF Tramway_NEXT FILM-004-2014-11-03 _ 01_08_16-80

Serce.serduszko3_fot.Fot. Aleksandra Michael_SF Tramway_NEXT FILM-005-2014-11-03 _ 01_08_16-80

Serce.serduszko4_fot.Fot. Aleksandra Michael_SF Tramway_NEXT FILM-006-2014-11-03 _ 01_08_16-80

Serce.serduszko5_fot.Fot. Aleksandra Michael_SF Tramway_NEXT FILM-007-2014-11-03 _ 01_08_16-80

Serce.serduszko6_fot.Fot. Aleksandra Michael_SF Tramway_NEXT FILM-008-2014-11-03 _ 01_08_16-80

Serce.serduszko7_fot.Fot. Aleksandra Michael_SF Tramway_NEXT FILM-009-2014-11-03 _ 01_08_16-80

Serce.serduszko8_fot.Fot. Aleksandra Michael_SF Tramway_NEXT FILM-010-2014-11-03 _ 01_08_16-80

Authors
Top