Dlaczego ludzie kupują sobie psa? Choć może w ostatnich czasach określenie kupują nie jest zbyt właściwe, bo bardzo duża część czworonogów spacerujących po naszych ulicach jest zwierzętami z odzysku – a to ktoś wyrzucił psa w lesie, inny przy szosie, jeszcze ktoś oddał do schroniska.
Dlatego też w wielu przypadkach decyzja o wzięciu psa do domu nie jest dyktowana jakimi wcześniejszymi planami, tylko bywa kwestią impulsu – bo widzimy, że bezpańskie zwierzę cierpi, i dzieje się to akurat, gdy zatrzymaliśmy się z dziećmi na siku po drodze na wakacje. Więc bierzemy takiego zwierza, najpierw zapewniamy mu obsługę medyczną, – bo niewiadomo, w jakiej opresji mógł on pędzić swe dotychczasowe życie – a później staramy się dopasować do siebie nasze wspólne światy.
I to może być część najtrudniejsza. W większości wypadków porzucony pies jest skupiskiem lęków i obaw, których czasem nie skutek rozpoznać na czas – a to momentami może być niebezpieczne, bo obawa u zwierząt rodzi agresję. Podstawową jednak troską przygarniętego psa jest strach przed ponownym wyrzuceniem. Dlatego cechą znajd najbardziej rzucającą się w oczy, jest ogromne przywiązanie do nowych opiekunów.
Może się okazać, że ta silna więź wywoła u psa przesadną potrzebę chronienia nowych właścicieli przed całym złem świata – i zacznie atakować zupełnie niewinnych ludzi. Dlatego trzeba bardzo umiejętnie prowadzić swego nowego pupila, najlepiej, zapewniając mu profesjonalną tresurę – która nie tyle uczyni z niego pasa cyrkowego, co pozwoli nam raczej lepiej rozumieć psie odruchy i lęki – a w konsekwencji umieć nad nimi zapanować.
Zrozumienie, że nie mamy wesołego pieseczka, tylko zwierzę, którego posiadanie wymaga od nas wiele rozsądku, pozwoli nam unikną – w przyszłości – trudnych sytuacji z udziałem straży miejskiej, dajmy na to. Co, oczywiście, nie wyklucza, że pies znaleziony może być niesłychanie wesoły.
Następną niezwykle ważną stroną decyzji o posiadaniu psa jest świadomość codziennego obowiązku. Pies musi spacerować – świątek, piątek, śnieg, deszcz, cudowne słońce, rano wieczorem. I nie ma odstępstwa od tej reguły.
Co zaś jest wielkim plusem posiadania spacerującego psa? Widoczna poprawa naszej kondycji, – bo nie mamy wyjścia, i codziennie stosujemy coś na kształt joggingu. Dlatego nie miejmy żalu czasem, że hodowla sporo kosztuje – należy przecież pamiętać, że dzięki naszemu psu żaden salon fitness na nas już nic nie zarobi.
Niezależnie jednak od perspektywicznych plusów, dobrze jest, nim damy się ponieść miłosierdziu, i przygarniemy wyrzuconego psa – pomyślmy, czy jesteśmy na tyle odpowiedzialny, że impuls miłosierdzia przerodzi się u nas w regularna opiekę. I za jakiś czas nie okaże się, że biedne zwierzę – tym razem już za naszą sprawą – może znowu stać się bezdomne. Ten, kto przygarnia psa, powinien się czuć główną, odpowiedzialną osobą za jego wychowanie – i składać przyszłych obowiązków na barki niczego nieświadomych domowników.
MŚ
