Dublin, stolica Republiki Irlandii został założony przez Wikingów w IX wieku n.e. Z irlandzka osada nazywała się Dubh Linn, czyli Ciemny Staw.
Od tego czasu handlowa osada przeszła długą drogę od połączenia z celtyckim osiedlem Baile Ătha Cliath (Miasto Płotów) poprzez walki o niepodległość kraju do miana jego stolicy. Dublin przez Irlandczyków nadal jest nazywany Baile Ătha Cliath.
Jak na stolicę przystało, jest to najważniejszy ośrodek Irlandii – od kwestii gospodarczych zaczynając, na turystycznych kończąc. Rzeka Liffey, nad którą miasto leży potwierdza różnorodność miasta, dzieląc je na robotniczą Noth Side i nowoczesną South Side.
Te dwie główne dzielnice Dublina zarysowują też portret mieszkańców miasta. W stolicy Irlandii mieszkaja bowiem zarówno konserwatyści, jak i pełni młodzieńczego zapału przedsiębiorcy. Te dwie postawy ścierają się w mieście tworząc jego klimat – rozdarcia między kosmopolizmem, a tradycjonalizmem.
Jest to więc idealne miejsce na pobyt zróżnicowanej pod względem upodobań grupy turystów. Ci nie zainteresowani dawną kulturą i zabytkami, a pochłonięci nowoczesnością i blichtrem nocnych klubów odnajdą się na pewno w dzielnicy Temple Bar. Znajdą tam zarówno bary i restauracje, jak i galerie. Warto się także przejść po handlowej Grafton Street, która prowadzi wprost do urokliwych georgiańskich uliczek. Dublin stoi także otworem przed wielbicielami zabytków.
Dawna celtycka osada zbudowana była z drewna, toteż niewiele po niej zostało, a większość zabytkowych budowli miasta pochodzi z angielskich czasów georgiańskich, po XVII wieku. Zarówno budowli sprzed XVII wieku, jak i tych georgiańskich nie zniszczyły wojny, bo choć Irlandczycy przez całą niemal swoją historię walczyli o niepodległość, ich kraj podczas wojen światowych nie ucierpiał, jak nie przymierzając, Polska. Natomiast w latach 60. w ramach zrywania więzów z Wielką Brytanią, w mieście masowo niszczono stare georgiańskie kamienice.
Dzieła tego jednak nie doprowadzono do końca i nadal w Dublinie można podziwiać architektoniczne pozostałości z brytyjskiego panowania. Do tych, których przegapić po prostu nie wolno będąc w mieście należą przede wszystkim: Dublin Castle (Zamek Dubliński), dawna siedziba władz brytyjskich w mieście; katedry: Christ Church i St Patrick’s; place Merrion i Fitzwilliam oraz ulica i park St Stephen’s Greek; słynny Trinity College, w którym po raz pierwszy zaczęto przyznawać stopnie naukowe kobietom i jego biblioteka z oryginalną Księgą z Kells; Poczta Główna przy O’Connell Street, w której znajdował się sztab przywódczy powstańców podczas najkrwawszego powstania Irlandczyków w Wielkanoc 1916; sama ulica O’Connell’a, porównywana z paryskimi Polami Elizejskimi; zabytkowa dzielnica Smithfield; czy dwunastowieczny kościół Św. Audoena.
W Dublinie jest także masa galerii i muzeów. Wielbicieli piwa i nie tylko, warto zaprowadzić do Muzeum Browaru Guinnesa. Wizytując w Dublinie warto też zajrzeć do Phoenix Park – jeden z największych parków na świecie, w skład którego wchodzi m.in. zoo. Do Dublina trzeba po prostu polecieć i zobaczyć to miasto na żywo. Jak bowiem mówi stare przysłowie: powiem ci, a zapomnisz, pokażę – zapamiętasz. A Dublin warto zapamiętaćâŚ
am
